Bloggþurrki lokið!Aron Freyr Jóhannsson

Vá hvað það verður alltaf erfiðara og erfiðara að finna sér tíma til að blogga! Alltaf meira og meira að gera þessa dagana. En þá er það bara að gefa stutta yfirferð yfir hvað hefur verið í gangi síðustu mánuði.

 

Eins og þeir sem lásu síðasta blogg vita þá festist ég í Milwaukee á leiðinni til San Fransisco, en eftir að hafa komist til San Fransisco einum degi of seint þá reddaðist ferðin algerlega! Hefði vart getað verið betri, kíkti í Alcatraz, Golden Gate Bridge, Chinatown og allan San Fran pakkann! En svo á leiðinni heim festist ég í Atlanta í Georgíufylki, eins og þið eruð kannski farin að sjá þá er ég ekkert allt of heppinn með flugferðalög. En þar gisti ég hjá yndislegri fjölskyldu sem ég komst í samband við í gegnum AFS, algerlega frítt, bed and breakfast og allur pakkinn, heppinn ég!

 

Í janúar kíkti svo hún Aðalbjörg í heimsókn, auðvitað tók maður sig til og sýndi henni borgina eins og hún lagði sig!  Allt frá neðanjarðarlestarkerfinu til lincoln monument til dómkirkjunnar! Minns er nefnilega kominn í ágætisþjálfun að sýna borgina eftir að hafa skoðaða allt með pabba(host pabba ef þið voruð að pæla)

Síðan var restin af Janúar bara venjulegur, partý hér og partý þar, bíó með vinunum. Og svo framvegis, en um miðjan febrúar, þá fóru hlutirnir að verða áhugaverðir, met snjókoma í DC, heilar 22 tommur fyrir sem ekki eru reipirennandi í þessum fáránlegu mælieiningum þá þýðir það uþb hálfur meter af snjó, kanarnir fóru alveg í panik, enginn skóli í heila viku, enginn gat keyrt neitt, allir fastir inni, nema þeir sem þorðu að labba. Ég með íslenskugenin lagði að sjálfsögðu galvaskur af stað út í snjóinn og kíkti í heimsókn til vinanna. Sömu helgi og það byrjaði að snjóa átti ég að fara til Pennsylvaníu að skíða með Guðríði, íslenskri afs stelpu þar, en veðrið eyðilagði þau plön.

 

Svo skellti ég mér í fyrsta skipti á ævi minni á skíði! Gekk svo betur en það að ég fékk verðlaun fyrir mestu framfarir, braut ekkert, bara smá marðar rasskinnar en ekkert alvarlegt, það er eitthvað annað en margir meðlimir í ættinni minni geta sagt! Ferðin byrjaði þó ekki vel, 5 klst akstur varð að 9 klst ferð í rútunni þar sem rútubílstjórinn rataði ekki, það var kominn ný hraðbraut þarna sem hann var ekki vanur og búið að breyta útgöngum og afleggjurum, sem betur fer var maður í bíl með 50 öðrum afs krökkum svo það var gert sem best úr þessu öllu saman!

 

Svo helgina eftir það (helgin sem nú er liðin) datt mér í hug að skella mér aftur á skíði, reynt aftur að skella mér á skíði með Guðríði, það tókst í þetta skiptið, og viti menn, varð jafnvel betri! Með þessu áframhaldi verður maður farinn að skíða niður brekkurnar blindandi afturábak eftir ár eða svo!

Afmælið mitt er búið, ég er orðinn nítján, síðasta táningsárið gengið í garð. Og svo ég umorði það sem margir vinir mínir í skólanum sögðu þá er ég orðinn alveg HUNDgamall!

En þetta er nóg í bili, ættuð allavega að geta kommentað á EITTHVAÐ af þessu!