Kominn tími til að bloggaAron Freyr Jóhannsson

Jæja, ég lofaði víst bloggi, svo hér er það!

Mikið hefur gerst síðan ég bloggaði síðast, þar ber kannski helst að minnast á ferð til New York, Spring Break (sem er ekki jafn awesome og bíómyndirnar vilja að við höldum), ma og pa hérna úti opnuðu nýja bókabúð og margt fleira.   Byrjum á því skondnasta, eins og flestir vita þá var eldgos á íslandi, það komst í fréttirnar hérna úti, því hef ég fengið alls kyns spurningar, allt frá því hvort fjölskyldan mín væri örugg, yfir í hvort að höfuðborgin sé nú í rústi. Svakalega skondið hvað fréttirnar í USA eru illa upplýstar.

Svo opnaði fjölskyldan hérna úti fornbókabúð við hliðina á fornmunaversluninni, þau voru það frumleg að nefna búðina "The bookstore next door to Charlotte Elliott" en Charlotte Elliott er einmitt nafnið á fornmunabúðinni sem þau eiga. Búðirnar eru í Baltimore, sem er góða klst frá DC fyrir þá sem ekki vita, skondið að vera í fornmunaverslun/fornbókabúð, það er skondið samansafn af fólki sem gengur inn um dyrnar þar.  

Spring Break, er bara vika, þú færð heimavinnu (sem moi ákvað að gera ekki, ljúft að vera algerlega sama um einkunnirnar herna uti)  og það eru ekki stelpur á bikiníum úti um allt, og þær eru algerlega ekki "gone wild". En samt var fríið ljúft, ég fékk að sofa út og eyða tíma með vinunum, og svo var bara nett gaman að þurfa ekki að fara i skolann. Ótrúlegt hvað það að hlusta á suma kennara getur verið lýjandi, einn kennari til dæmis notar orðið okay og do you all understand, að minnsta kosti 4 sinnum i setningu, ekki láta ykkur bregða að ég komi til baka sköllóttur eftir að hafa rifið af mér hárið af pirringi á þessum kennara, hún kennir mér nefnilega svo gott sem 8 klst á viku, sem er full grimmur bitt af sama leiðinlega kennaranum.  

En yfir í það sem ég hef fengið þónokkrar spurningar um,  ferðina til New York. Byrjum á byrjuninni, skellti mér með rútu að morgni 3. April(laugardagur) rutan tok goðar 4 og halfa klst. Svo þegar maður mætti á staðinn þá var manneskjan sem átti að taka á móti mér ekki á staðnum, hún hafði villst með nokkrum öðrum krökkum svo ég beið í 1 klst, svo tókum við rútu upp á hótel. Á hótelinu var maður látinn skrifa undir samning, sem sagði að það mætti ekki deita meðan maður væri í þessari ferð, ekki vera á annara manna herbergjum, og að allir ættu að fara að sofa þegar „curfewið" sem var akveðið hvert kvöld væri búið, auðvitað fylgdu allir því og gerðu ekkert af sér, þar sem unglingar eru svo svakalega regluhlýðnir og bara vilja ekkert eiga samskipti við hvor aðra. (kaldhæðni fyrir þá sem ekki skilja) öll kvöldin vorum við í einhverju herbergi þar til 4 um morguninn þegar við áttum að vakna kl 7. Red Bull var alveg að meika það þessa 4 daga!  

Á laugardeginum var lítið annað gert að að kynnast fólkinu sem var í ferðinni, hellingur af þjóðverjum og austuríkisbúm, sem voru alveg gáttaðir á að ég skyldi ekkert í þýskunni þeirra þrátt fyrir að geta sagt „ich bin auslander in sprache nicht gut deutsch" óaðfinnanlega, ég þakka Guðríði þýskukennara i Hraðbraut fyrir það! Eg get sagt einn hlut óaðfinnanlega, restin gleymdist fljótt, ég reyndi þó, og þjóðverjarnir hlógu! Ítalarnir voru svo nokk hissa á að ég talaði reipirennandi blót ítölsku, get sagt allan andskotann af fúkyrðum á ítölsku, en ekkert annað! Svo var það hápunkturinn af fólki í ferðinni, Færeyingur! Já hún svaf sko undir dýnunni, ofan á sænginni, með fullt af beru fólki! Hún var ekki sátt við það þegar ég sagði henni að ég ætlaði að fleygja mér í laugina rétt eftir að ég reddaði mér Mogga!  

Svo var það ferðin sjálf, við byrjuðum á að rölta um Central Park, með kolruglaðari konu, komin vel á sjöræðisaldurinn, sem var leiðsögukonan okkar, sýndi okkur um garðinn meðan hún lýsti því yfir hvað sumir strákarnir í ferðinni væru fallega brúnir, hvað sumir væri með stór barkakýli og hvað sumir væru með fallegt hár, og fylgdi svo með að hún væri cougar! Hún var með húmorinn í lagi þessi. En hún sýndi okkur Central park sem er virkilega fallegur, svo var ferðinni heitið að Grant's tomb, sem er grafhýsi Grant, sem var hörmulegur forseti en góður hershöfðingi í borgarastríði Bandaríkjanna (Civil War) Svo var ferðinni heitið í Greenwhich Village, þar sem allir líta út eins og módel, sá án gríns ekki eina manneskju sem var ekki í hverru einustu flík frá designer, dolce&gabbana, Tommy hilfiger, hvað þetta drasl heitir nu allt saman, þar borðaði ég pitsu á sama stað og Neil Patrick Harris(barney) hefur borðað, og spiderman mynd var tekinn upp, töff eða hvað! Þar eftir var okkur sleppt út á 5th avenue og stelpurnar gjörsamlega slepptu sér! Persónulega kíkti ég fyrst í Apple búðina, sem var nett pökkuð, allir að skoða þetta iPad dæmi, ég keypti mér nú bara hleðslustykki fyrir iPodinn minn! Svo var rölt niður götuna, séð nokkra kolruglaða götudansara gera allan skandalinn og svo farið út að borða nálægt Times Square á suðrænu barbekjúi og þar á eftir lá leiðin heim á hótel.  

Næsti dagur Byrjaði á Frelsisstyttunni, þar tóku allir örugglega vel yfir 10.000 myndir, ein af þessum asísku tók vel yfir 2000 ein og sér, held að ef hún fletti myndunum sínum muni þær vera eins og bíómynd! En svo var rölt um Wall Street og Ground Zero, tekinn taxi og allur pakkinn..  Svo voru teknar 2 klst í Times square allt skoðað og allir eyddu góðri summu í M&M búðinni. Þar eftir var borðaður kvöldmatur í Chinatown og farið heim á hótel. Hljómar ekki eins viðburðaríkur dagur, en frelsistyttan tók allan tímann fyrir hádegi, 2 klst fóru í Wall St, 2 klst á Times Sq og svo dágóður tími í að ferðast á milli alltaf hreint.  

Síðasti dagurinn byrjaði í NBC studios, þar sem við sáum SNL(Saturday night live) sviðið, alls kyns set og fréttatíma, 2 krakkar i ferðinni fengu meiraðsegja að leika í feik fréttatíma, og hefðu fengið að eiga hann fyrir nokkra þúsundkalla, maður er sko í ameríku, allt kostar! Svo var það Empire state, því miður var smá skýjað, en samt gott útsýni, svo maður sá allt! Útsýni sem er algerlega „mindblowing"(megið hjalpa með islenskt orð ef þið viljið, er orðinn sma ryðgaður i islenskunni) þaðan var ferðinni heitið að borða snemma, því um kvöldið lá leiðin á Broadway! Á lengst gangandi sýningu allra tíma þar, the Phantom of the Opera, svakalega mikilfenglegt verk þar á ferð, óaðfinnanlega reynsla það!  

Það munu koma inn myndir um leið og ég nenni að finna myndavélina mína og stinga kaplinum í samband, en hingað til hafa komið þónokkrar inn á feisbúkk, og sést þá kannski að þemað var „hópmyndir", alltaf of margir á myndunum! En í bili læt ég þetta næstum 3 bls í word blogg nægja,

-Aron Freyr Jóhannsson